Voor veel websites zijn banners de voornaamste bron van inkomsten. Voor veel webgebruikers zijn banners de voornaamste bron van irritatie. Full banners, rectangles, skyscrapers en buttons verstoren met hun vermoeiende ononderbreekbare geknipper de gebruikerservaring. Toch houden zowel adverteerders als uitgevers vast aan deze vorm van online adverteren. Op zich niet vreemd, want kennelijk werkt het: er wordt geld mee verdiend door beide partijen.
Te vaak worden banners echter als heilig beschouwd. Ze zijn “nodig” voor de inkomsten, en er kan dus absoluut niet aan hun positie, veelheid en vormgeving getoornd worden. Dit is een grote fout, die veel websites opbreekt. Mijn eigen ergernis over banners komt het sterkst terug wanneer ik meewerk aan het interactie ontwerp en/ of de vormgeving van websites. De opdrachtgever verklaart vooraf de banners heilig door te verwijzen naar haar inkomsten, of naar haar moederbedrijf (“het is verplicht!”). Zonder daarbij na te denken over de gevolgen van die banners op de website, de gebruikers, en daarmee… de inkomsten! Ik wil daarom een aantal overwegingen op een rij zetten die uitgevers van websites zouden moeten meenemen wanneer ze het in hun hoofd halen banners heilig en onschendbaar te verklaren.
Bij deze verklaar ik de banner daarom vogelvrij…
De vraag of gebruikers wel of niet scrollen op webpagina’s houdt webdesigners en 
Op de congresdag van Marketing3 was de derde presentatie van Ilya Vedrashko, getiteld “
usarchy.com 